Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Υπέρβαση

   

Για σένα ξημεροβραδιάζομαι
στα πάρκα, στις πλατείες, στα καφέ
μ΄ένα τσιγάρο στο χέρι
να με θυμιατίζει
την άρνηση σου δεν μπορώ
ν΄αποδεχτώ
και περιφέρομαι άσκοπα
γεμάτος μελαγχολικές σκέψεις
ο κόσμος μοιάζει φυλακή
με στενεύει
αυτή η απόρριψη με εξαθλιώνει
με υπονομεύει
ώσπου ένα βράδυ
μπαίνω σ΄ένα μπαρ
ρίχνω ένα γερό μεθύσι
κι έτσι σε ξεπέρασα
παρέα με μιαν άλλη.

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Ωκεανός



Είμαστε τόσο πολύ
βουτηγμένοι στα ψέματα
ξυπνάμε το πρωί
μόλις ανοίξουμε την πόρτα
του σπιτιού μας
ξεκινάει το κολύμπι
στον ωκεανό των ψεμάτων
μερικοί κολυμπάνε ήδη
πριν ανοίξουν την πόρτα
κολύμπι στη δουλειά
κολύμπι στο διάλειμμα
κολύμπι στις παρέες
μόνο κατά λάθος
λέμε και καμιά αλήθεια
το βράδυ όταν γυρίζουμε σπίτι
κάνουμε μπάνιο
όχι μία, τρεις φορές
μα η ψυχή δεν πλένεται.
Όσοι θυμώνουν
τους εξαιρώ.
Αυτό κι αν είναι ψέμα.

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Μαύρο παχύρρευστο μίσος



Συρματόπλεγμα
σκηνή
χιόνι
παντόφλες

Έξω απ΄το συρματόπλεγμα
φασιστικά βοοειδή
μπουνιές
βία

Αστυνομικοί κοιτάζουν
αδιάφορα
χασκογελούν
συνέργεια

Χριστιανοί
κατά δήλωση τους
δεν θέλουν
ξένα παιδιά

Άρρωστη κοινωνία
νομίζει θα θεραπευτεί
σκοτώνοντας
τους αρρώστους.

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Πρώτη φορά

     

Αμούστακα αγόρια
νεαρά κορίτσια
είναι το μέλλον μας
καθώς τα δασκαλεύουμε
κατά πως νομίζουμε
ας σκεφτούμε καλά
πως δεν δικαιούμαστε
να τα κάνουμε σαν κι εμάς
αντίγραφα του εαυτού μας
ας μην ψάχνουμε
ούτε να περιμένουμε
να πραγματώσουν
τα δικά μας απωθημένα
όνειρα κι επιθυμίες
αυτά τα παιδιά
αγόρια, κορίτσια
είναι το μέλλον μας
θα κάνουν τον κόσμο
έτσι όπως τον θέλουν
το παρελθόν
δεν θα ρωτήσουν
μοναδικά είναι τα όνειρα τους
γιατί κι αυτά
πρώτη φορά πατούν στη γη.

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Στεναχώρια

       

Βαριά η σημερινή μέρα.
Μια στεναχώρια
μ΄αγκάλιαζε απ΄το πρωί
και μ΄ έσφιγγε δυνατά
ταίριαζε γάντι
με τη βροχερή, μουντή μέρα
και τους ανθρώπους
που με σκυφτά κεφάλια
προχωρούσαν βιαστικά
στους δρόμους.
Έψαχνα μέσα μου
να βρω
τι είναι αυτό
που με κάνει
να μη θέλω τη ζωή μου
μα δεν το βρήκα.
Τόσα που έχουμε
στο νου μας
το παρελθόν
το παρόν
το αβέβαιο μέλλον
δεν ξέρουμε πολλές φορές
τι μας βαραίνει τα στήθια.

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Παρά θίν΄αλός

   

Τι τυχερός που είμαι
σκέφτηκα
που βλέπω μετά από ένα χρόνο
ξανά τη θάλασσα
που τόσο αγαπώ
μα είναι ακριβοθώρητη
για μένα
άλλοι την έχουν στα πόδια τους
κι άλλοι κάνουν χρόνια
να τη δουν
αγαπημένα κύματα
αρμύρα που θεραπεύεις
να΄μαι τώρα κάτω από μια ομπρέλα
ένας ανάμεσα σε χιλιάδες
πιάνω ένα τραπέζι
κάτω από τις μουριές
κάθομαι κι αναπολώ
τα περασμένα χρόνια
αγαλματένια νεανικά κορμιά
έρχονται να διακόψουν
τις σκέψεις μου
μα είναι ωραία.

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016